Amen… en Proost!

3 prachtige voorstellingen in de Leidse Schouwburg, met 4 vestjes, een rode leren broek, een ooglapje, heel veel rozenblaadjes en een doorgezakt bed. Dat is de korte samenvatting van afgelopen 18 en 19 juni.

De tijd is voorbij gevlogen! Op 17 juni 10:00 uur waren de eerste besprekingen in de Schouwburg begonnen, om de opbouwdag zo soepel mogelijk te laten verlopen. Om half 11 kwamen de eerste leden van de productiecommissie, plus een paar enthousiaste cast- en bestuursleden aanwaaien met de decorstukken. Van banieren van 2,5 meter hoog, tot en met een bed (die vervolgens de eerste voorstelling doorzakte). Gary en Edwin begaven zich tussen de technici van de Schouwburg om alle trekken vol te hangen met decorstukken, terwijl Milou zich druk maakte over hoe alles in de coulissen moest gaan staan. Uiteindelijk stond alles, en hebben we een technische doorloop gehouden.

Dinsdag was het D-day voor het jaar kei- en keihard werken. Spelen voor 436 mensen.

Vrienden en familie zitten in de zaal, de cast en band zijn in opperste concentratie, wachtend op het seintje om de overture in te zetten. Zodra de deur van de orkestbak dichtgaat beginnen we. De band zet in, het zaallicht wordt gedimd, het publiek wordt stil. Na de overture gaat het doek open en beginnen we, met stil en ingetogen spel. Dit bouwt natuurlijk snel op, in no-time zijn we in Parijs en maakt onze jonge hoofdpersoon kennis met iedereen die belangrijk voor hem gaat zijn de komende twee uur.

Het energieniveau was hoog, de grappen vielen goed, er is menig traan over een wang gerold, en de première werd afgesloten met een staande ovatie. Wat een avond! We hebben na de voorstelling allemaal mogen genieten van de vele lovende reacties.

19 juni stonden er 2 voorstellingen op de planning. Hoog zittende adrenaline heeft bij menig cast- en bandlid gezorgd voor een wat kortere nacht dan gewild, maar dat betekende niet dat er niet wederom een topprestatie geleverd werd. ’s Avonds speelden we alweer de allerlaatste voorstelling, wederom uitverkocht. En weer was het energieniveau hoog, vielen de grappen goed, rolde er weer menig traan over de wangen en werd afgesloten met een staande ovatie. Beter dan dit hadden wij het ons niet kunnen wensen!

Alle reden om dit grote succes te vieren met alle AT-ers. We hebben een goed feest gebouwd en dit bijzondere, mooie, intense jaar goed afgesloten.